JĘDRZEJ ŚNIADECKI (1768-1838)
- profesor uniwersytetu wileńskiego;
- lekarz i chemik z zawodu;
- nawiązywał go helleńskiej harmonii między rozwojem ciała i ducha (uważał to wychowanie za ideał);
- twierdził, że współczesne wychowanie jest złe, ponieważ zaniedbuje zdrowie fizyczne, troszcząc się jedynie o umysł;
- uważał, że poprzez wychowanie fizyczne można uniknąć wielu cierpień;
- podkreślał, że dziecko do 7 roku życia nie powinno być obarczone żadną wiedzą, stawiał na wychowanie na świeżym powietrzu, bez żadnych wygód;
- uważał, że kiedy od 8 roku życia zacznie się nauka to nie należy się z nią za bardzo spieszyć (nie uczyć dużo ale gruntownie);
- naukę teoretyczną należy przeplatać naukami praktycznymi (np. tokarstwo, ślusarstwo);
- twierdził, że kształcenie umysłu powinno przypadać na okres późniejszy, ok. 15 roku życia, ale i wtedy trzeba przestrzegać harmonii ciała i umysłu, ponieważ budząca się dojrzałość grozi różnymi nadużyciami, a zwracając młodzieży uwagę na ruch i pracę można ich przed tym uchronić;
- twierdził, że nie należy uczyć się wszystkiego z książek , co prowadzi do obrzydzenia nauczania i zrujnowania zdrowia;
- z przedmiotów szkolnych między 12 a 15 rokiem życiem wymienia tylko czytanie, pisanie, rachunki, rysowanie, tańce i ćwiczenia fizyczne;
- uważał, że dziewczęta mają mniejsze zdolności do nauk i że są przeznaczone do innych zajęć niż chłopcy i w związku z tym zaleca im się nauki takie jak: geografia, początki rysunku, roboty ręczne, ogrodnictwo, gospodarstwa domowe oraz to co kształci ciało i gust – tańce, gry, biegi, muzyka, śpiew, poezja i literatura;
- ganił czytanie romansów, ponieważ uważał, że są przyczyną wielu udręczeń, cierpień a nawet chorób;
- w 1805 roku opracował „Uwagi o fizycznem wychowaniu dzieci”;
nikosia20