Życie – dla biologa życie jest formą istnienia materii o specyficznej przemianie energii. Istota życia polega na potoku przemian biochemicznych i energetycznych, z ustaniem ginie życie. Jest to forma złożona ruchu materii, która powstała na pewnym etapie jej rozwoju historycznego i reprezentowana jest przez rozrodczą, powodującą powiększenie liczby organizmów. Jest to utrzymanie stanu homeostazy (równowagi).
Cechy dziecka w wieku przedszkolnym – 3-4 lata mało samodzielne opanowuje podstawy gramatyczne język, myślenie sensoryczno-motoryczne, rozwiązuje zadania ruchowo spostrzeżeniowe, nie potrafi zatrzymać uwagi na jednym m przedmiocie, niestałość emocji i uczuć Okres ten to opanowanie umiejętności władania własnym ciałem, doskonalenie się fizjologicznych biochemicznych mechanizmów organizmu do osiągnięcia stanu równowagi. 5 lat-impulsywne, agresywne, żywe, ruchliwe, dociekliwe, 6 lat zdolne do dużego wysiłku i dużego skupienia uwagi na jednej rzeczy. Wiek wczesnoszkolny – rozwinięta sprawność pracy, organizm dziecka ogólnie wzmocniony, nadal dojrzewają komórki mózgowe, przewaga wewn. rozrastania się organizmu nad wzrostem, wzrastanie sta łych zębów, mięśnie duże rozrastają się szybciej niż drobne, dlatego dużo ruchów szybkich i zbytecznych, ulepsz się prac systemu oddechowego, brak samokontroli i umiejętności oceny.
Zmienność rekombina – charakterystyczna dla organizmów rozmnażających się płciowo. Źródła tej zmienności to proces zapładniania, powstaje wówczas nowa kombinacja genów, losowe rozchodzenie się chromosomów do gamet Zmienność ta przyczynia się do powstawania w potomstwie nowych kombinacji alleligenów – poprzednio już istniejących. Efektem jej istnienia jest powstawania potomstwa odmiennego od rodziców. (zleży od segregacji chromosomów w mejozie). Człowiek ma 23 pary chromosomów, 23^2 – tyl jest możliwości tworzenia komórek jajowych, zmienność ta nie wnosi nic nowego do potomstwa.
Okres jaja płodowego-
Tkanka nabłonkowa - w ontogenezie rozwija się ze wszystkich listków zarodkowych. Cechuje ją zwarty układ komórek i obecność błony podstawnej będącej warstwa graniczną między nabłonkiem a tkanka łączną. Wszystkie tkanki nabłonkowe mogą w różnym stopni się regenerować. Ze względu na kształt komórek dzielimy nabłonki na płaski, sześcienny i walcowate. Ze względu na ich uwarstwienie na: jednowarstwowe jednowarstwowy wielorzędowy i wielowarstwowy. Ze względu na funkcje dzielimy na: pokrywający i gruczołowy i zmysłowy.
Tkanka gruczołowa – gruczołem nazywamy pojedynczą komórkę lub zespół komórek nabłonkowych produkujących różne substancje. Gdy wydzielane są na zewnątrz komórki lub do przewodu odprowadzającego, wtedy mówimy o gruczołach wydzielania zewnętrznego, czyli gruczołach egzokrynowych natomiast gdy wydzielina przechodzi do naczyń krwionośnych to gruczoły ją produkujące określamy jako endokrynowe, czyli gruczoły wydzielania wewnętrznego Trzecią grupę tworzą gruczoły mieszanego wydzielania np. trzustka i gonady. Ze względu na budowę, gruczoły dzielimy na cewkowate, pęcherzykowate i pośrednie, a ze względu na złożoność budowy na proste rozgałęzione i złożone. Ze względu na sposób, w jaki wydzielina opuszcza komórkę, gruczoły dzielimy na merokrynowe – gdy wydzielina opuszcza komórkę nie naruszając jej struktury np.: w wątrobie. Gruczoły apokrynowe- gromadzące wydzielinę w szczytowej części komórki która razem z wydzieliną odrywa się od niej np.: w gruczole mlecznym. Gruczoły holokrynowe – gdy cała komórka wypełni się wydzieliną, jądro zanika i cała komórka np.: komórka łojowa
Aguuul6