Proces produkcyjny to całokształt czynności technicznych związanych z utrzymaniem zakładu produkcyjnego w ruchu. Rozpoczyna się w momencie pobrania surowców z magazynu, a kończy w momencie przekazania do magazynu wyrobów gotowych. Jest procesem złożonym.
Jest pojęciem ogólnym - w nim zawarte są procesy wytwórcze (bezpośrednia produkcja) oraz inne procesy związane z przygotowaniem i sprzedażą produktów.
Obrabiarki rozmieszczone są w ten sposób, ponieważ proces technologiczny wału przebiega na poszczególnych obrabiarkach właśnie w takiej kolejności: najpierw następuje cięcie materiału, następnie jego toczenie, kolejnym etapem jest szlifowanie, po tym etapie następuje frezowanie np. płaszczyzn lub wgłębień i ostatnią operacją jest wiercenie otworów.
Specjalizacja to zaangażowanie się organizacji w jeden obszar działalności poprzez skoncentrowanie na nim całego jej potencjału w celu uzyskania maksymalnego efektu doświadczenia.
Dywersyfikacja strategiczna to proces poszukiwania nowych segmentów strategicznych bazując na zdobywaniu nowych kompetencji.
Narzut – jest to różnica między ceną, a kosztem wytworzenia (zakupu), wynikająca z dodatkowych obciążeń kosztowych.
Maszynogodzina jednostka ekonomiczna określająca jedną godzinę pracy maszyny (stosowana zazwyczaj do rachunku kosztów)
Drogi i przejścia powinny posiadać wymiary odpowiednie do liczby potencjalnych użytkowników oraz rodzajów i wielkości stosowanych urządzeń transportowych i przemieszczanych ładunków. Minimalne wymiary dróg i przejść określają Polskie Normy.
Funkcje maszyn:
· Przecinarka- do cięcia metalu
· Tokarka- obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem przedmiotów najczęściej o powierzchni brył obrotowych (wałki) Narzędziem obróbczym są najczęściej nóż tokarski , wiertło lub narzędzia do gwintów. Obróbkę na tokarce nazywa się toczeniem . Toczenie wykonuje się poprzez wprawienie obrabianego przedmiotu w ruch obrotowy, a następnie skrawanie jego powierzchni narzędziem obróbczym.
· Frezarka uniwersalna- obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem powierzchni płaskich i kształtowych takich jak rowki, gwinty , koła zębate . Narzędziem obróbczym stosowanym w frezarce jest frez . Głównym ruchem powodującym skrawanie freza jest jego ruch obrotowy, oprócz tego frez przesuwa się względem obrabianego materiału. Obróbka frezarką nazywa się frezowaniem .
· Szlifierka obrabiarka przeznaczona przede wszystkim do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów uprzednio obrobionych innymi metodami.
· Wiertarka- urządzenie do wiercenia , rozwiercania i pogłębiania okrągłych otworów za pomocą wiertła .
Koszty zmienne - są to koszty jakie przedsiębiorca ponosi na działania związane bezpośrednio z produkcją. Poziom tych nakładów zależny jest wprost od wielkości produkcji, czyli, że w przypadku zwiększenia produkcji koszty zmienne rosną, zmniejszają się natomiast wraz ze spadkiem produkcji. Koszty zmienne wynoszą zero gdy przedsiębiorca nic nie produkuje.
Koszty stałe - nakłady, które musi ponosić przedsiębiorca, niezależnie od wielkości produkcji. Nawet wówczas, gdy w przedsiębiorstwie nic się nie produkuje, ponosi on takie nakłady jak czynsze dzierżawne, procenty od kredytów, koszty konserwacji, płace strażników i służb administracyjnych, często pensje pracownicze (w przypadku sztywnego rynku pracy). Koszty stałe trzeba płacić niezależnie od wielkości produkcji, a więc bez względu na to czy się produkuje czy nie.
Koszty stałe:
Wynagrodzenie ogółem:
- pracownicy produkcyjni
- magazynierzy
- pracownicy administracyjni
Koszty ogólnozakładowe:
- koszty mediów
- utrzymanie powierzchni produkcyjnej
Szacowane średnie koszty zmienne
- materiał
- dostawy
- magazyn produktów
- maszyny
- magazyn surowców
NPV należy do kategorii metod dynamicznych i jest oparta na analizie zdyskontowanych przepływów pieniężnych przy zadanej stopie dyskonta. Dzięki regule NPV można ocenić przepływy pieniężne związane z projektem (wymagają one porównania zaktualizowanej wartości przyszłych przychodów z dokonywanymi dzisiaj nakładami inwestycyjnymi). Innymi słowy metoda ta polega na dyskontowaniu przyszłych strumieni pieniężnych do ich wartości obecnych. Zalety: uwzględnia zmianę wartości pieniądza w czasie uwzględnia całość przepływów pieniężnych związanych z inwestycją mierzy wzrost zamożności inwestora z uwzględnieniem zmian wartości pieniądza w czasie zapewnia porównywalność inwestycji umożliwia łatwą agregację inwestycji (wartość NPV portfela inwestycyjnego jest równa sumie wartości NPV inwestycji wchodzących w jego skład). Wady: subiektywizm przy przyjmowaniu stopy dyskonta pominięcie czynników jakościowych nie uwzględnia ryzyka związanego z inwestycją Reguła NPV może prowadzić do lepszych decyzji inwestycyjnych niż inne reguły z kilku powodów, ponieważ: Jest wyrazem prawdziwej wielkości rozważanych sytuacji i związanych z nimi wyborów (w NPV jest to absolutna wartość rynkowa kapitału, a dokładniej ceny akcji pomnożonej przez ich ilość, dlatego też powinna być wybierana przy porównywaniu dwóch, wykluczających się projektów, o różnych wielkościach). Przy projektach o tej samej wielkości wybór NPV także jest korzystniejszy, gdyż w regule tej przyjmuje się założenie, że koszt alernatywny pieniądza w czasie jest równy jego wartości. W skutek tego lepszą metodą jest wybór projektów inwestycyjnych o jak najniższych kosztach i ?nie łakomienie się? na niespodziewane korzyści (dlatego też stosowana jest rynkowa stopa kapitalizacji dla zdyskontowania przyszłych dochodów). Posiada liczne zalety o charakterze technicznym (można ją stosować przy nietypowych projektach inwestycyjnych. Rozumiemy przez nie projekty generujące przepływy pieniężne o dużej ilości zmian znaków, przy czym przepływy ujemne mogą wystąpić nie tylko w początkowej fazie realizacji. Przykładami takich projektów są inwestycje ingerujące w środowisko, które wiążą się z wydatkami na koniec przedsięwzięcia na przywrócenie stanu pierwotnego użytkowanego terenu). Jest łatwa w zastosowaniu (formuła obliczeniowa jest prosta i użycie jej nie jest zbyt skomplikowane).
Formy organizacji
Potokowa - zadania wykonywane w sposób ciągły, progresywny bez przerw związanych z okresami oczekiwania bezczynności, czas poszczególnych operacji powinien mieć jednakową długość. (Ulepszony przepływ materiału i przebieg prac. Niższe kwalifikacje ludzi. Szybszy przyrost wartości dodanej i szybsze tempo realizacji prac.)
Gniazdowa- identyfikuje się podobieństwo zadań (prac, wyrobów) i tworzy się ich rodziny, a niezbędne do ich wykonania zasoby łączy się w gniazda lub komórki.( łatwiejsze planowanie prac, skrócenie czasów przygotowania produkcji, lepsze stosunki międzyludzkie w produkcji.)
Wyróżnia się dwie podstawowe formy organizacji procesu produkcyjnego:
Produkcję rytmiczną (zwaną potokową, powtarzalną, ustabilizowaną, stałoseryjną)
kierunek przebiegu przedmiotów pracy pomiędzy stanowiskami pracy jest stały, co oznacza, że stanowiska pracy są rozmieszczone w kolejności odpowiadającej poszczególnym etapom przebiegu procesu.
Produkcję nierytmiczną (zwaną niepotokową, gniazdową, niepowtarzalną, nieustabilizowaną, zmiennoseryjną) oznacza to, że kierunek przebiegu przedmiotów pracy między stanowiskami jest zmienny i że każde stanowisko może współpracować z różnymi stanowiskami a kolejność operacji technologicznych może być zmienna.
anka1418